ช่วงนี้ขอเข้าเทศกาลกับบรรยากาศเด็กๆกับเขาบ้างนั่นก็คือ...เทศกาลวันเด็กนั่นเอง   ว่าถึงวันเด็กก็มีบทเพลงที่ปลูกฝังและสอนเด็กๆให้เป็นเด็กที่ดีที่แม้เดี๋ยวนี้จะหาฟังยาก  แต่ผู้เขียนยังสามารถร้องและจำได้ดีเลยก็ตามบทเพลงที่มีชื่อว่า....หน้าที่ของเด็กซึ่่งคำร้องนั้นประพันธ์โดยชอุ่ม ปัญจพรรค์  ผู้เขียนคิดว่าเป็นเพลงที่สามารถร้องได้ทุกยุคทุกสมัยไม่เว้นแม้แต่เด็กแต่ผู้ใหญ่ก็สามารถก็ร้องและปฏิบัติตามได้ ....เนื้อเพลงต่อไปนี้

เด็กเอ๋ยเด็กดี

ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน

เด็กเอ๋ยเด็กดี

ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน

หนึ่ง นับถือศาสนา

สอง รักษาธรรมเนียมมั่น

สาม เชื่อพ่อแม่ครูอาจารย์

สี่ วาจานั้นต้องสุภาพอ่อนหวาน

ห้า ยึดมั่นกตัญญู

หก เป็นผู้รู้รักการงาน

เจ็ด ต้องศึกษาให้เชี่ยวชาญ

ต้องมานะบากบั่น ไม่เกียจไม่คร้าน

แปด รู้จักออมประหยัด

เก้า ต้องซื่อสัตย์ตลอดกาล

น้ำใจนักกีฬากล้าหาญ

ให้เหมาะกับกาลสมัยชาติพัฒนา

สิบ ทำตนให้เป็นประโยชน์

รู้บาปบุญคุณโทษ สมบัติชาติต้องรักษา

เด็กสมัยชาติพัฒนา

จะเป็นเด็กที่พาชาติไทยเจริญ

เด็กเอ๋ยเด็กดี

ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน

เด็กเอ๋ยเด็กดี

ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน

ความสำคัญของการปลูกฝังเด็กนั้นให้มีคุณสมบัติเป็นเด็กที่ดีนั้นไม่เพียงแต่ปลูกฝังจิตสำนึกตามเนื้อเพลงดังกล่าวแล้ว  หากยังต้องมีการสร้างจินตนาการการเรียนรู้ซึ่งพ่อแม่ผู้ปกครองนั้นเป็นผู้ทำหน้าที่คอยส่งเสริมให้แก่เขาไม่ใช่บังคับตามที่ใจพ่อแม่นั้นเคยเพรียกหา  และสิ่งที่สร้างจินตนาการได้สิ่งหนึ่งก็คือศิลปะไม่ว่าจะเป็น การวาดรูป  ร้องเพลง และอื่นๆอีกมากมาย  ซึ่งศิลปะจะทำให้มีความอ่อนโยนมีความคิดที่สุขุมนุ่มลึกมีความเป็นเหตุเป็นผลที่สำคัญสร้างความไม่ติดกรอบ  เด็กที่ได้รับการส่งเสริมในเรื่องศิลปะจะเป็นเด็ที่เก่งและฉลาดทางอารมณ์ผู้เขียนไม่ได้อ้างทฤษฎีใดทั้งสิ้นแต่ไม่เชื่อทุกท่านก็ต้องลองปฏิบัติดูก็จะเห็นผลได้  ผู้เขียนขอนำภาพของเด็กที่กำลังบรรจงกับงานศิลปะมาให้ทุกท่านดูว่ามีสมาธิแค่ไหนไปดูกันได้เลย

.....

เนตรชก สุนา

15/01/2555