"ไมเคิล ไรท ที่รู้จัก"

สว.บ้านดอกไม้

อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน

ไมเคิล  ไรท  ที่ผมรู้จัก

                มาถึงวันนี้คนที่อยู่ในแวดวงการศิลปวัฒนธรรมของสยามประเทศนี้  สามารถกล่าวได้ว่าหากให้นึกถึงคนฝรั่งหน้าตาผู้ดี  ท่าทางเป็นมิตรกับทุกคนที่ได้เข้ามาสัมผัสรู้จัก  ยิ่งถ้าได้พูดคุยเรื่องจารึก  หรือบันทึกหลักฐานโบราณต่างๆด้วยแล้ว  ยิ่งคุยได้สนุก  ถูกหูถูกคอ  อบอวลเป็นพิเศษ  ฝรั่งเมืองผู้ดีท่านนี้ได้ประทับตราไว้ในใจคนแวดวงการศิลปวัฒนธรรมด้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว  แน่นอนครับ  จะเป็นใครเสียมิได้  นอกจาก  "ไมเคิล  ไรท" หรือ "อาจารย์ไมค"

                ผมรู้จักไมเคิล  ไรท  ครั้งแรกตอนเริ่มทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับ "กรุงเทพ"  บังเอิญได้ไปแวะเวียนปรึกษาพี่จิตต์ (อาจารย์สุจิตต์  วงษ์เทศ) ที่เรือนอินทร์  (ถึงจะไม่บ่อยครั้ง  แต่ครั้งละข้ามคืน  ครั้งแรกๆ  จำได้ว่าตอนกลับออกมาจากเรือนอินทร์  พระเริ่มออกบิณฑบาตรแล้ว)

                หากพูดถึงภาพความประทับใจที่พบปะไมเคิล  ไรท  ในครั้งแรก  ต้องยอมรับว่าอาจารย์ไมคเป็นผู้มีรสนิยม (ขอขยายความว่า  ความมีรสนิยมมิได้หมายความว่าต้องติดในสิ่งของฟุ่มเฟือย ฯลฯ)  พูดคุยสนุก อัธยาศัยดี  พร้อมรับฟังความเห็นของคนอื่น (หมายความว่าพูดตรงไปตรงมา  แต่ให้เกียรติผู้ที่สนทนาด้วย)  ในขณะเดียวกัน  ก็กล้าที่จะแสดงข้อมูลและความคิดเห็นที่กลั่นออกมาจากศรัทธาในใจของตนเองด้วยความเชื่อมั่น  ผมมีความรู้สึกว่า  ด้วยเหตุที่อาจารย์ไมคเป็นชาวต่างชาติจากประเทศอารยะตะวันตก  กอปรกับอาจารย์ไมคมิได้จบการศึกษาในประเทศไทย  แต่อาศัยความรักในการใฝ่รู้  ศึกษาค้นคว้าในเรื่องที่สนใจด้วยตนเอง  และแลกเปลี่ยนมุมมองจากผู้รู้โดยไม่จำกัดค่ายสถาบันการศึกษา  ความสนใจในเรื่องจารึกหรือบันทึกต่างๆในทางประวัติศาสตร์  หรือประเภทศิลปะโบราณวัตถุ  ทำให้สยามประเทศแห่งนี้เกิดองค์ความรู้อีกวิถีคิดหนึ่งที่หลายครั้งจะต่างจากกรอบทฤษฎีทางด้านประวัติศาสตร์  ศิลปวัฒนธรรมที่ถูกสอนตามกันมาว่า ให้เชื่อ  และ  ห้ามเถียง  สิ่งต่างๆหล่านี้ทำให้เกิดองค์ความรู้ใหม่ที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวของไมเคิล  ไรท  ที่ไม่เหมือนใครและยากที่คนจะเลียนแบบ

               ผมเริ่มรู้จักอาจารย์ไมคมากขึ้นในฐานะกัลยาณมิตรก็ตอนที่ได้ร่วมเดินทางไปศรีลังกา  และมีโอกาสไปเยี่ยมเยือนอาจารย์ที่บ้าน (ถึงไม่บ่อยแต่ก็ด้วยใจที่ระลึกเสมอ)  ต้องยอมรับว่าบ้านอาจารย์ไมคเป็นบ้านที่น่าอยู่มาก  ตัวบ้านไม่ได้มีขนาดใหญ่โต  ทว่าอบอุ่น  ให้ความรู้สึกถึงความเป็น "บ้าน" ที่ร่มเย็น  ถ่อมตนและแฝงด้วยมิตรไมตรียิ่งนัก  และหากใครได้หยิบอ่านบทความหรือหนังสือที่ไมเคิล  ไรท  เขียนต้องยอมรับว่าเป็นอีกหนึ่งของนักเขียนที่เมื่อผู้อ่านได้หยิบขึ้นอ่านแล้วยากที่จะตัดใจวางลง  ทั้งนี้เพราะไมเคิล  ไรท  ใช้ภาษาของคำที่แปลกแต่เข้าใจง่าย  มีหลายครั้งต้องยอมรับว่าเนื้อเรื่องที่เล่านั้นทำความเข้าใจได้ยาก  เนื่องจากความซับซ้อนของประเด็นเนื้อเรื่องนั้น  แต่ก็ยังอ่านสนุกได้อรรถรสและความรู้  ชวนให้คิดตามเจริญปัญญา

               ภาพในใจของผมที่มองผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น ฝรั่งคลั่งสยาม  จิตใจดี  มีรสนิยม  เชื่อมั่นและศรัทธาในสิ่งที่ตนเองได้ศึกษาค้นคว้ามา  จิตวิญญาณที่ถูกสะท้อนออกมาด้วยวิถีคิดและผลงาน  ย่อมเป็นที่ประจักษ์และสะท้อนพลังศรัทธาในการทำงานของอาจารย์ไมคได้เป็นอย่างดี วิถีคิดที่สร้างสรรค์และจิตใจที่งดงามของ ฝรั่งรักสยาม ท่านนี้จะอยู่ในใจของผู้คนในสยามประเทศแห่งนี้ตลอดไป

อาจารย์ไมค  ขณะนำกัลยาณมิตรไปรู้จักศรีลังกา  ในช่วงสงกรานต์ ปี พ.ศ.๒๕๔๒

ครั้งนั้นอาจารย์ภูธร  ภูมะธร แห่ง  ลวปุระ  ร่วมนำทางสัญจรด้วย